امروز: جمعه ۳ آذر ۱۳۹۶
کد خبر: 5131
تاریخ انتشار: ۱۲:۰۰ ب.ظ - پنج شنبه ۱۳۹۳/۰۶/۶
چاپ این نوشته
Share

روایات فراوانی داریم که می فرماید حق اولاد بر پدر و مادر این است که او را مؤدب بار آورند:«ان یحسن ادبه» ادب نیکو، ادب بالا و به فرموده ی امیرالمؤمنین (علیه السلام): «لا میراث کالادب».

پایگاه خبری مباحث، هیچ ارثی برای اولاد بهتر از این نیست که پدر و مادر او را مؤدب کنند. حتی یک شعری در دیوانی که منسوب به امیرالمؤمنین (علیه السلام) است آمده است:

لیس الیتیم من مات والده
بل الیتیم یتیم العلم و الادب
یتیم آن نیست که پدرش مرده باشد، یتیم آن است که جاهل باشد، یتیم آن است که بی ادب باشد و راستی این شعر خیلی عالی است، کسی که بی ادب است یتیم است، بی چاره است، چنان چه کسی که جاهل است، بدبخت و بی چاره است و شاعر دیگری او هم عالی گفته است:
از خدا خواهیم توفیق ادب
بی ادب محروم ماند از فیض رب
بی ادب تنها نه خود را داشت بد
بلکه آتش بر همه آفاق زد
بی ادب گاهی نه تنها خود را بی چاره می کند بلکه دیگران را هم بی چاره می کند. بی ادب گاهی یک سنگی در چاه می اندازد که عقلای قوم نمی توانند آن سنگ را از چاه بیرون بیاورند.
این جلسه بحث مربوط به ادب در کردار است که انسان باید در کردارش مودب باشد و پدر و مادر باید مواظب باشند که بچه در کردار مودب باشد، فصاحت و بلاغت داشته باشد، بجا کار کند، بی جا کار نکند، خوب کار کند، بد کار نکند، ادب در کردار مصادیق فراوانی دارد که به بعضی از مصادیق آن اشاره می کنم:
۱٫ بچه شما باید نظیف باشد، چنان چه خود شما باید نظیف باشید، درباره ی نظافت به اندازه ای در اسلام روی آن پافشاری شده که جمله « النظافه من الایمان» را همه شما شنیده اید. نظافت را جزء دین قرار داده اند.

اسلام لباس را از نظر قیمت هر چه باشد اهمیت نمی دهد، هر چه قیمت پایین تر شاید مطلوب تر باشد. اما به آن چه خیلی اهمیت می دهد پاکیزگی لباس است، یعنی اگر یقه کت شما چرکین باشد و چرکش نمایان، اسلام می گوید: در اسلام تو، در مسلمانی تو نقص است. اگر بچه شما دست و صورتش شسته نباشد، کثیف باشد، علاوه بر این که به شخصیت این بچه ضرر می خورد و کم کم این بچه علاوه بر این که بی نظافت بار می آید، بی شخصیت هم بار می آید.

اسلام می گوید تو پدر و مادر در تأدیب او کوتاهی کردی و بچه تو باید از نظر نظافت مودب باشد. بعضی بچه ها دیدید خاک آلوده، قی گوشه های چشم او را گرفته و بالاخره از نظر لباس و صورت بسیار کثیف اند، وقتی بابا وارد خانه می شود دلش نمی خواهد به این بچه نگاه کند، چه رسد که بچه را بگیرد و ببوسد. وظیفه مادر است قبل از این پدر بیاید، خود را مهیا کند و خود را پاکیزه کند و بچه خود را هم تمیز کند، وقتی بابا وارد خانه شد بچه اش را بغل بگیرد، یک بوس از بچه بگیرد، او را ناز کند، خستگی بیرون منزل او برطرف شود.
این ادبی است که ازهمان بچگی باید به بچه یاد داد. اگر لباس بچه شما کثیف شد، وقتی هم که پنجاه ساله، شصت ساله می شود، یقه کتش پر از چرک است و هیچ اهمیت نمی دهد. با لباس گرد آلود وارد منزل می شود، با گل های کفش وارد خانه می شود، فرش خانه را کثیف می کند و هیچ اهمیت به آن نمی دهد. و اگر یک فردی چنین باشد و پدر و مادرش تقصیر کرده باشند، این بی ادبی تقصیر پدر و مادرش است.
رعایت نظافت و بهداشت دهان

بعضی اوقات می بینیم که دهان یک کسی بو می دهد؛ این از نظر اسلام بسیار مذموم است، حتی به اندازه ای مذدموم است که رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) فرموده: «لولا ان اشق علی امتی لامرتهم بالسواک» اگر نمی ترسیدم که بر مردم سخت باشد، مسواک کردن را برای امتم واجب می کردم. بوی دهان در اثر این است که او مسواک نمی کند. اگر انسان هنگامی که وضو می گیرد، آن کاری که اسلام فرموده: سه مرتبه آب در دهان بگردان، سه مرتبه آب در بینی بنما، دیگر دهان او بو ندارد.
خود را قبل از ورود در مجلس بررسی کن

بعضی اوقات پا بوی عرق می دهد، این مذموم است در مجلس وارد شود. بعضی اوقات این طور است که می بینیم جوانی، پیرمردی وارد جلسه شد و جلسه را متعفن کرد، برای این که پایش بوی عرق می دهد یا جورابش بو می دهد. این با مسلمانی جور در نمی آید. اسلام، مسلمانی او را قبول ندارد. می گوید: آقا وقتی وارد جلسه شدی معطر وارد مجلس شو، اگر معطر نیستی، اقلاً کثیف وارد جلسه نشو، قرآن می فرماید:«یا بنی آدم خذوا زینتکم عند کل مسجد». « ای فرزندان آدم. زینت خود را نزد هر مسجدی برگیرید». سوره اعراف آیه ۳۱٫
و شاید به قول ما طلبه ها مسجد خصوصیتی ندارد و از مسجد باید الغاء خصوصیت شود و این که معنای آیه این باشد که آقا وقتی می خواهی وارد اجتماع شوی تمیز وارد اجتماع شو، مواظب باش دهانت بوی بد ندهد، عرق پایت افراد را اذیت نکند. کسی که زیر بغل او بو می دهد، پای او بو می دهد، این فرد هر روز جورابش را بشوید، پایش را بشوید. استاد بزرگوار ما مرحوم آیه الله بروجردی (رحمه الله علیه) بعضی اوقات به یک تناسبی می فرمودند: شخصیت به دست آوردن واجب نیست، اما شخصیت را از دست دادن حرام است. این سخن یک مرجع تقلید است. لذا بی توجهی به نظافت، به شخصیت شخص لطمه وارد می سازد و این به عنوان ثانوی حرام است.
از فتاوای فقها نیز بر می آید چنان چه انسان کاری کند که خودش را در اجتماع کوچک کند حرام است. یعنی شما مسواک نکرده وارد جلسه شوید، دهانتان بوی بد بدهد، کسی بوی دهانتان را بشنود و متأذی شود و از مسلمانی بیزار گردد، این کار حرام است. زیرا آن فرد که متأذی شود، شخصیت شما پیش او کوبیده می شود، شما به دست خود شخصیت خودتان را کوبیده اید و این کار به فتوای آقای بروجردی (رحمه الله علیه) حرام است. از نظر روایات هم همین است. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) رسمشان این بود وقتی می خواستند از خانه بیرون بیایند در آینه نگاه می کردند، حتی اگر آینه نبود در آب نگاه می کردند. روایت می نویسد: عایشه یک وقتی مزاح می کرد با پیامبر و می گفت: یا رسول الله آخر مرد که نباید زینت کند، می فرمود: مرد باید با نظافت از منزل بیرون بیاید برای این که وسیله غیبت مردم واقع نشود. هر فردی وقتی از منزل بیرون می آید و سر و لباسش به هم ریخته است و وسیله غیبت دیگران می شود، آن که غیبت کرده گناه دارد به جهنم می رود، اما تو هم شریک آن گناهی، برای این که موجب شده ای او غیبت کند.
منبع: نشریه نسیم وحی، ش ۳۰٫/پایان خبر/

نام و نام خانوادگی: (موردنیاز)
پست الکترونیک: (موردنیاز)
آدرس اینترنتی:
درج دیدگاه:
آخرین اخبار
پربیننده ترین ها