امروز: یکشنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۷
کد خبر: 30236
تاریخ انتشار: ۱۰:۱۳ ق.ظ - دوشنبه ۱۳۹۶/۱۲/۲۱
چاپ این نوشته
Share
مدیر گروه پژوهشی مطالعات تمدنی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی؛

بهمنی گفت: هدف ما باید استخراج یک مدل مفهومی از طریق ارائه مستندات و تحلیل های ثانویه و استفاده از مختصات رویکرد تمدنی به عنوان الگویی برای تحلیل مسائل اجتماعی باشد.

به گزارش مباحث، محمدرضا بهمنی، صبح امروز در جمع  مبلغین دفترتبلیغات اسلامی واحد اصفهان پیرامون مطالعات تمدنی اظهار کرد: بنابر بازشناسی و توصیف گونه­ های مطالعات تمدنی در بررسی مفهومی و اصطلاحی تمدن، دو مقوله مفهومی را می­ توان از هم تمیز داد، در مقوله اول؛ تمدن به مثابه یک موضوع اجتماعی و در مقوله دوم؛ تمدن به مثابه یک رویکرد، مورد نظر است.

مدیر گروه پژوهشی مطالعات تمدنی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی بیان کرد: تعیین مؤلفه­ ها و مختصات رویکرد تمدنی از رهگذر تحلیل مفاهیمی است که در مطالعات تمدن به مثابه موضوع، مورد توجه و بررسی تمدن پژوهان قرار گرفته اند و لذا در یک تحلیل و طبقه ­بندی مفهومی، چهار مضمون کلیدی را می­توان برجسته کرد که اولین آن ها تمدن به مثابه «پدیده­ای تاریخی» است.

بهمنی، تمدن به مثابه «فرآیند حرکت به وضعیت برتر» را به عنوان دومین مضمون معرفی کرد و گفت: تمدن به مثابه «نظام­واره­ های زنده اجتماعی» و تمدن به مثابه «سلوک زیست و تعامل گروه­های انسانی» به عنوان مضامین سوم و چهارم مطرح هستند.

وی افزود: هدف ما باید استخراج یک مدل مفهومی از طریق ارائه مستندات و تحلیل های ثانویه و استفاده از مختصات رویکرد تمدنی به عنوان الگویی برای تحلیل مسائل اجتماعی باشد.

مدیر گروه پژوهشی مطالعات تمدنی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی تصریح کرد: حرکت از تمدن به مثابه موضوع به طرف تمدن به مثابه رویکرد، به معنی نادیده انگاری پیشینه مطالعاتی تمدن به مثابه موضوع نیست، بلکه یک حرکت غنابخش و انضمامی کردن مفاهیم نظری تمدن است.

بهمنی، شناخت و لحاظ همه اجزای سیستم و نه برخی از آن ها (جامع نگری) و شناخت روابط عمودی و افقی اجزاء و عناصر (نظام واره گی)‏ را از مهمترین مضامین مفهومی مشترک با رویکرد سیستمی دانست و افزود: این مضامین می توانند تبیین کننده وجه تمایز رویکرد تمدنی با سایر رویکردها مانند رویکرد سیستمی باشند.

‏وی موضوعیت حرکت و پیشرفت جوامع انسانی (نگاه فرآیندی و تاریخی به تمدن)‏ ،‏عاملیت گروه های انسانی در پیشرفت جوامع (نقش گروه ها و نه فقط افراد انسانی در حرکت ‏تمدنی)‏ ، محوریت مناسبات انسانی(سبک و سلوک زیست اجتماعی) در پیشرفت جوامع (تمدن به مثابه ‏مناسبات انسانی)‏ و طریقیت نظام های اجتماعی در پیشرفت جوامع (تمدن به مثابه سازه ها و نظام های اجتماعی)‏ را در زمره مضامین اختصاصی رویکرد تمدنی طبقه بندی کرد و عنوان کرد: رویکرد تمدنی ارزش افزوده هایی ‏نسبت به رویکرد سیستمی دارد. ‏

مدیر گروه پژوهشی مطالعات تمدنی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی تأکید کرد: ارزش افزوده های رویکرد تمدنی عمدتاً ناظر به پیشرفت و بهبود زیست انسانی بر محور مطلوبیت ­بخشی به مناسبات انسانی و پایدارسازی آن مناسبات از طریق نظام­ها و ساختارهای اجتماعی معنا می­ یابد.

انتهای پیام/

نام و نام خانوادگی: (موردنیاز)
پست الکترونیک: (موردنیاز)
آدرس اینترنتی:
درج دیدگاه:
آخرین اخبار
پربیننده ترین ها